We rijden verder, het is warm en droog. Gaat vaak, maar niet altijd, samen. Hier wel, het is ca 36 graden, vol zon en kurkdroog. Ik vind deze woestijn erg groen. Er groeit zelfs rijst, maar ze noemen het de Thar woestijn.
Onderweg komen we een Koeienhospitaal tegen. Verzin ik niet, hebben ze echt. Ik begrijp dat ze er zelfs veel van hebben. Als beest ben je in India echt prima af. Mensen hebben het slechter.
Na de koeien (en altijd ook stieren) komen we bij een gedenkteken van gecremeerde royals
Bikaner, oude karavaan plaats met fort en tempel. Ik heb voor de tempel gekozen, jullie zijn niet verbaasd.
Even een zeer veel voorkomend straatbeeld. Auto’s slingeren er omheen of wachten.
Ik ga mijn best doen om op Polarsteps zo veel mogelijk andere foto’s te zetten. Volgens mij is dat vrij goed gelukt.
Merk trouwens dat ik achter loop. Ik zit al in Jaisalmer. Midden in wat ze woestijn noemen.
Doe nog even de rattentempel erbij. Echt weer een belevenis. Overal ratten!
En de dames zijn prachtig gekleed en willen best op de foto
Ja verhaal is een ratjetoe (zeer toepasselijk) maar ik beleef ook zo veel. Ben er knap druk mee. Gelukkig zijn er de uren in de bus🤣.
Lucie,
De foto’s zijn prachtig. wat een bonte kleurenpracht.
Maar van ratten krijg ik de kriebels. Zijn ze niet bang voor ziektes?
Geniet van je reis.
groeten uit het natte Driel, José
Ja, die tempels …! Wat een kunstwerken hè, je komt ogen tekort. De foto’s geven hoe dan ook een mooi beeld en – naar de aard van de omgeving (en misschien ook die van de maker 🤪) – een overzichtelijke ratjetoe 🙂